Om te beginnen

Allereerst  een aantal algemene principes van sociale media (web 2.0)

Sociale media heeft een redelijk makkelijk te duiden principe. Het betreffende platform bied de gebruiker(s) de mogelijkheid om een dienst af te nemen door het creëren van een micro website. (account)  Deze micro website is eigendom van het platform, de data (tekst, foto’s video’s etc.) worden geleverd door de gebruiker ( de jongere of jij).  Omdat de microwebsites binnen het platform verbonden kunnen worden aan elkaar door connectie (vriendschappen) aan te gaan, kunnen de gebruikers onderling de gedeelde data inzien en er op reageren.  Als de account open is, dan kan iedereen de gedeelde informatie zien.

Lees de principes die ik heb opgesteld even door!

  1. Iedereen is auteur geworden, het delen van je mening, je interesses en eigenheid is met 1 klik mogelijk Direct zichtbaar voor iedereen die toegang heeft tot de informatie. Leuk voor je volgers/vrienden die daardoor meer van jou zien en ervaren, ook in fysieke afwezigheid. Het zorgt ook voor een grote hoeveelheid aan data die voor de bedrijven/platforms waardevolle inzichten geeft en ingezet worden bij handelspartners middels bijvoorbeeld advertenties.
  2. Sociale media is een platform zonder tussenkomst van professionele redacties. Dit betekend dat iedereen kan schrijven wat hij/zij wil. En eigenlijk ook verantwoordelijk is voor de data die online staat.  In de oude media, krant en televisie, kan iemand aangesproken worden op de getoonde data en informatie. In web 2.0 is deze grens vervaagd.
  3. 1 Bron is geen bron. Iedereen mag schrijven wat hij wil, dit zorgt er voor dat er veel meningen zijn en ook veel “nep nieuws” controleer altijd je bron en onderzoek of er meer bronnen zijn voor je iets aan neemt als waarheid.
  4. Waar zaken gratis zijn, is de gebruiker het product. Het moge duidelijk zijn dat het gebruik van elk platform gepaard gaat met een “gebruikers overeenkomst” waarin de data van de gebruikers kan worden omgezet in geld. Denk aan adverterende partners op de sociale media. De verkoop van statistische gegevens. Maar mogelijk ook misbruik van data waarvan de gebruiker niet weet dat deze ook verzameld wordt. Denk aan locatie gegevens, die gekoppeld wordt aan ander data. Facebook weet meer van jou patronen (winkelen, looproutes, plaatsen waar je vaak bent etc) dan jij zelf vaak doorhebt.  Het is de prijs die jij als gebruiker betaald voor de “gratis” dienst.
  5. Cookiemarketing alle platforms gebruiken cookies om jou te volgen, en te voorzien van reclame en andere informatie. Zelfs gerichte beinvoelding vind plaats op basis van deze cookies door specifieke berichten voorrang te geven. Je krijgt dus niet alles door, alles wordt gepersonaliseerd op jou digitale profiel.
  6. Er vind vermenging plaats van privé gebruikers en handelspartners. Op Facebook, Instapgram en Tik Tok kom je veel gepromote berichten tegen van handelspartners. Het is de nieuwe manier van adverteren en beïnvloeden van de gebruiker die tot diep in het brein plaatsvind. Een veel gebruikte manier is cookie-marketing. Waarbij de gebruiker op maat gemaakte informatie en advertenties krijgt. Het belangrijkste doel is: geld verdienen. Dit vaak verpakt in een minder opvallende advertentie stijl. 
  7. Het doel van Web 2.0 is interactie en dialoog. Hoe meer interactie en dialoog, hoe meer informatie in bezit komt van de platforms, hoe beter zij hun diensten kunnen laten aansluiten bij vraag en aanbod van de gebruiker(s) en de handelspartner(s) waarmee samen wordt gewerkt.
  8. Cyberpesten/ moedwillig schade toebrengen: Een zeer groot en misschien wel onderbelicht stuk in Web 2.0 is het gemis aan professionele redactie en de daardoor ontstane problemen.  Uiteraard, Facebook, YouTube en alle andere platforms hebben een actieve rol in het analyseren van de berichten op thema’s als geweld, misbruik en extremisme. Deze worden indien het tijdig lukt verwijderd. Maar de data stroom is immens. Er is sprake van dweilen met de kraan open.  Het aanpakken van bijvoorbeeld cyberpesten kan niet, omdat dit te veel op persoonsniveau plaatsvind. Ook oplichting, fraude en misbruik kan door de platforms niet worden tegen gegaan. Deze problemen moeten daardoor door andere partijen dan de platforms worden opgelost. Zo kan je Facebook niet aansprakelijk stellen voor misbruik van jou date, ongewenst contact of oplichting, dit moet je oplossen binnen de wet en regelgeving in Nederland.
  9. Verslavende elementen in de algoritmes. Het is al heel lang bekent dat de sociale media platforms gebruik maken van psychologische kennis om intensief gebruik te stimuleren. En daarmee het verslavende karakter in stand houden, JIJ als gebruiker bent namelijk het product dat zij kunnen verhandelen voor het genereren van inkomsten. Hoe meer data jij aanlevert door online te zijn, hoe beter hun positie wordt in de verhandelen van jou specifieke data.